Citaat

Onze Vader

Zeg niet: Vader, als ge u niet als een zoon gedraagt.

Zeg niet: onze, als ge uit egoïsme leeft.

Zeg niet: die in de hemelen zijt, als ge alleen aan aardse dingen denkt.

Zeg niet: uw rijk kome, als ge dat verwart met materieel succes.

Zeg niet: uw wil geschiede, als ge die niet aanvaardt wanneer het pijnlijk is.

Zeg niet: geef ons heden ons dagelijks brood, als ge u niets aantrekt van hen die honger hebben.

Zeg niet: vergeef ons onze schulden, als je anderen niet wilt vergeven.

Zeg niet: leid ons niet in verzoeking, als ge voortgaat met zondigen.

Zeg niet: verlos ons van het kwade, als ge niet opkomt tegen het kwaad.

Zeg niet: amen, als ge deze woorden niet ernstig neemt.

Goed nieuws, ter bemoediging

‘Ik mag Syrië niet verlaten, ik moet hier blijven.’
Haroud

‘Dit is niet de tijd om Syrië te verlaten,’ zegt voorganger Haroud. ‘Juist nu moet ik hier zijn, om getuige te kunnen zijn van de wonderen die God in onze levens doet.’ Miljoenen Syriërs zijn hun vaderland ontvlucht en 500.000 zijn gedood.

Haroud, een Armeens evangelische voorganger, weigert om zijn gemeente in de omgeving van Aleppo te verlaten, omdat hij gelooft dat juist nu christelijke leiders de mensen in het land moeten bijstaan. ‘Ik besef heel goed dat het gevaarlijk is om hier te blijven, maar ik wil blijven.’

Zijn kerk functioneert als een gemeenschappelijk centrum voor de hele omgeving, voor christenen en moslims en biedt ook hulp en voedsel aan mensen. Hij vertelt: ‘Onze kerk ligt in een door moslims gedomineerde regio. Iedereen komt naar de kliniek die we ook hebben en naar ons sociale activiteitencentrum. We doen ons best om zoveel mogelijk iedereen te helpen. We doen het vanuit ons geloof.’

Veel kerken in Syrië zijn verwoest. ‘Nadat een kerk is verwoest, gaan de christenen massaal weer snel aan de slag om de kerkzaal te herstellen, omdat ze zo’n behoefte hebben om weer als gelovigen samen te komen,’ zegt Haroud. Hij vertelt dat hij van Syriërs die naar het buitenland gevlucht zijn, hoort dat de omstandigheden waarin ze zich nu bevinden, soms slechter zijn dan het in Syrië was. ‘Sommigen zeggen zelfs dat ze weer terug willen komen naar Syrië.’

Hij vertelt dat de gemeenteleden rustig zijn, omdat ze geloven dat God voor hen zorgt. ‘We zijn niet bang, we vertrouwen op God en elke dag ervaren we dat Hij bij ons is en Zijn hand over ons uitgespreid houdt. God roept mij om hier te blijven, in goede en in kwade dagen.’

‘Ons geloof wordt getest, de satan omringt ons, maar we laten ons niet door hem op de vlucht jagen. Jezus is bij ons, en we zeggen tegen satan: ‘Ga weg.’

‘Als ons geloof niet wordt getest, zien we niet hoe echt het is, hoe krachtig. De kracht van het christelijke geloof wordt zichtbaar tijdens de beproeving. We worden getest door het vuur. En het vuur is letterlijk hier, elke dag, over dit hele gebied. Ik geloof dat God wil dat we getuigen van wat Hij nu doet in onze levens.’

Leren van Corrie ten Boom

Wij denken vaak te menselijk. Wij zouden het liefst God de weg voorschrijven die Hij moet gaan. Wij weten vooral geen raad met het lijden.
Deze week las ik nog iets van Corrie ten Boom. In de oorlog werd de familie ten Boom uit Haarlem opgepakt vanwege hun liefde voor het joodse volk. Vader ten Boom overleed al snel, Corrie en haar zus Betsie werden naar Duitsland getransporteerd, naar het concentratiekamp. Onmenselijk zwaar was hun lijden. Betsie stierf er, Corrie overleefde het kamp.

God gebruikte het lijden om haar te vormen naar het beeld van de Heere Jezus en haar in te zetten om het Evangelie wereldwijd te verkondigen. Ze had het zelf ervaren en zag ook op haar zendingsreizen dat God vaak het lijden gebruikte om Zijn werk te doen.
Dat gaat zo tegen ons verlangen naar voorspoed, gezondheid, vrede en welvaart in. Wij denken: God kan toch ook Zijn werk doen als er geen spraken is van lijden en tegenspoed.
Jazeker, gelukkig wel. En dat doet Hij ook, kijk maar om u heen en wellicht ook in uw eigen leven.

Corrie ten Boom wees concreet naar de christenen in China. Voordat de vervolgingen onder het communisme in China begonnen, geloofden veel Chinese christenen dat de opname van de gemeente plaats zou vinden voordat de grote verdrukking zou aanvangen. Ze waren op geen enkele manier voorbereid op verdrukking.
Wat een les voor ons, aldus Corrie ten Boom, die al jaren bij haar hemelse Vader is. Bereid je nu voor op mogelijke vervolging. Leer nu te leven en te wandelen met de Heere Jezus. Zorg er niet alleen voor dat je een Bijbel in huis hebt of op je computer, laptop, tablet of mobiel, maar zorg ervoor dat de Bijbel in je hoofd en in je hart is.

Uit alle stammen, naties, volken en talen…
We mogen de Heere dankbaar zijn voor de vrijheid die we hebben, om te getuigen, om naar onze samenkomsten te gaan, om christen te zijn in het open veld. Maar we hebben geen enkele garantie die de situatie altijd zo blijft. En we hebben ook niet de garantie dat we opgenomen zullen worden voordat moeilijke tijden aanbreken. Maar we hebben wel de garantie dat de Heere Jezus met ons meegaat, altijd, elke dag:

‘En zie, Ik ben met u al de dagen, tot de voleinding van de wereld.’
Mattheus 28:20

Ondertussen gaat Hij door met grootste reddingsoperatie in de geschiedenis. Zijn huis moet vol worden. En eenmaal zullen ze allen voor de Troon en voor het Lam staan.

(Dirk van Genderen)

Aside

Bijbelse vrouwen: Rachab

Jozua 2

In Jericho woonde een vrouw in een huis dat gebouwd was op de stadsmuren. Zij was iemand van slechte zeden. Haar naam was Rachab. Toen de Israëlieten het land binnenkwamen onder leiding van Jozua, werd ze geconfronteerd met twee spionnen die het land kwamen verkennen. De inwoners van het land leefden onder angst voor deze Israëlieten. Hun reputatie was hen voorgegaan. Die twee spionnen kwamen in haar huis terecht en op datzelfde ogenblik kwamen twee boden van de koning nazicht doen. Ze had de twee verstopt en nadat de boden weg waren liet ze hen gaan, maar niet zonder een belofte van redding te hebben verkregen. Een rode koord ui het raam was het afgesproken teken waar Rachab en haar familie verbleven. Het geloof en het vertrouwen werd hun redding.

De rode koord is als een verwijzing naar het bloed van Jezus dat ons ook redde. Rachab is één van de voorouders van David en ook opgenomen in het geslachtsregister van Jezus.

Aside

Christus, onze Verlosser

Hiermee begint ons leven als christen. Aan het kruis gaf Jezus Zijn leven als losprijs voor velen.

‘Want ook de Mensenzoon is niet gekomen om gediend te worden, maar om te dienen en Zijn leven te geven als losgeld voor velen.’
Marcus 10:45

Waarvan verlost Christus ons?

Hij bevrijdt ons hier en nu van zonde en schuld, en doet dat ook voor de eeuwigheid. Hij verlost ons van een overbelast geweten, onze angsten en redt ons uit de macht van satan. Hij schenkt ons vergeving, waardoor we God in de ogen mogen kijken als mensen die vergeven zijn. We worden geestelijk geboren en beginnen een nieuw leven.

Het proces hiervan begint bij genade. Jezus strekt Zijn handen naar ons uit en Hij brengt ons tot zondenbesef. Daardoor brengt Hij ons ook tot een diep inzicht over onze verlossing. Deze ervaring werkt als een katalysator en wekt liefde in ons op voor onze medemensen. Je wilt uitdelen wat je zelf ervaren hebt. Enthousiasme is hierdoor een aanstekelijk iets en zo wordt het een beweging die reikt tot de uitersten der aarde.

De boodschap is Christus, de gekruisigde.
Niets meer en niets minder.